داروهای مُدر (ادرارآور)
▫️یكی از شایع ترین گروه های مورد استفاده دارویی می باشند. این داروها سبب دفع مایع و سدیم اضافی از طریق ادرار میشوند و در نتیجه حجم خونی که قلب باید پمپ کند، کاهش پیدا میکند.
▫️در بیشتر موارد، درمان افراد مبتلا به فشارخونبالا با یک داروی ادرارآور به تنهایی یا همراه با یک داروی دیگر آغاز میشود.
▫️ادرارآورها گاهی همراه با سایر داروهای ضدفشارخون برای افزایش اثرات ضدفشارخونی آنها بکار میروند. نمونههای این داروهای ادرارآور عبارتند از: فورزماید، اسپیرونولاکتون، کلروتيازید، هیدروکلروتيازید، تریامترن اچ، آمیلوراید، بومتانید، کلرتالیدون، اینداپامید و متالوزون
▫️عوارض جانبی این داروها ممکن است شامل افزایش دفعات دفع ادرار و تغییر سطح پتاسیم باشد. این داروها از طریق كاهش حجم خون به واسطه خواص ادرار آوری منجر به كاهش فشار خون می شوند.
▫️سرگیجه وضعیتی، تعریق و ضعف و بی حالی از عوارض دیگر داروهای مُدر است و ممكن است ناشی از ایجاد كم آبی بدن باشد. عارضه دیگر این داروها ناتوانی جنسی در مردان می باشد.
▫️شایع ترین داروهای مُدر كه در كشور مورد استفاده می باشند شامل هیدروكلرتیازید، تریامترن اچ ، اسپیرینولاكتون و فوروزماید می باشند. داروی فوروزماید خواص ادرار آوری قوی داشته و معمولاً در بیماران مبتلا به نارسایی كلیه و نارسایی شدید قلب و موارد مقاوم فشار خون استفاده می شود.
