قلب و زندگی؛ مصطفی بیات عمومي داروهای کاهش فشار خون

داروهای کاهش فشار خون

داروهای مُدر (ادرارآور)
▫️یکی از شایع ترین گروه های مورد استفاده دارویی می ‏باشند‎.‎‏ این داروها سبب دفع مایع و سدیم اضافی از طریق ادرار می‌شوند و در نتیجه حجم خونی که قلب باید پمپ کند، کاهش پیدا می‌کند.
▫️در بیشتر موارد، درمان افراد مبتلا به فشارخون‌بالا با یک داروی ادرارآور به تنهایی یا همراه با یک داروی دیگر آغاز می‌شود.
▫️ادرارآورها گاهی همراه با سایر داروهای ضدفشارخون برای افزایش اثرات ضدفشارخونی آنها بکار می‌روند. نمونه‌های این داروهای ادرارآور عبارتند از: فورزماید، اسپیرونولاکتون، کلروتیازید، هیدروکلروتیازید، تریامترن اچ، آمیلوراید، بومتانید، کلرتالیدون، اینداپامید و متالوزون
▫️عوارض جانبی این داروها ممکن است شامل افزایش دفعات دفع ادرار و تغییر سطح پتاسیم باشد. این داروها از طریق کاهش حجم خون به واسطه خواص ادرار آوری منجر به ‏کاهش فشار خون می شوند.
▫️سرگیجه وضعیتی، تعریق و ضعف و بی حالی ‏از عوارض دیگر داروهای مُدر است و ممکن است ناشی از ایجاد کم آبی بدن باشد. عارضه دیگر این داروها ‏ناتوانی جنسی در مردان می باشد.
▫️شایع ترین داروهای مُدر که در کشور مورد استفاده می ‏باشند شامل هیدروکلرتیازید، تریامترن  اچ ، اسپیرینولاکتون و فوروزماید می باشند. ‏داروی فوروزماید خواص ادرار آوری قوی داشته و معمولاً در بیماران مبتلا به نارسایی ‏کلیه و نارسایی شدید قلب و موارد مقاوم فشار خون استفاده می شود. ‏

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Related Post

داستان زندگی یک پزشکداستان زندگی یک پزشک

به مناسبت اول شهریور زادروز بوعلی سینا و روز پزشک

✍️به قلم: دکتر محمود برفه‌ای (رادیولوژیست)

پزشک، یک انسان است مثل سایر انسانها؛ و با تمام تعلقات مادی و معنوی، آرمانها، آرزوها و نیازها و با تمام نقاط ضعف و قوت انسانی.
بیشترین تماس و ارتباط او با افراد بیمار و ناتوان و مددجوی جامعه می‌باشد. او باید دردها و الام مردم را بشنود و ببیند و آنها را درمان کند، امید دهد و به چرخه عادی زندگی برگرداند. او باید آنقدر توانمند و با روحیه و امیدوار باشد که بتواند این وظیفه را به حد مطلوب و کافی انجام دهد.او بیش از هر فرد دیگری محرم اسرار مردم است.

معمولا یک پزشک شب هنگام دیرتر از سایرین میخوابد و صبح زودتر بیدار میشود، مطلبی را مطالعه میکند و در سر کار حاضر میشود و دیرتر از سایرین به خانه باز می‌گردد. در بسیاری اوقات شب و تعطیلات نیز آنکال و کشیک بیمارستان، درمانگاه، بخش اورژانس و یا اتاق عمل است

او همه را معاینه و بررسی می‌کند ولی خودش را فراموش می‌کند.

بر خلاف سایر اقشار و اصناف، تعرفه و حق ویزیت او را دولت تعیین می‌کند. حق اعتراض ندارد که هیچ، نیمی از مطالبات او را بیمه‌ها با یکسال تاخیر (زمانی که ارزش آن به نصف تقلیل یافته) و با کسورات فراوان به وی می‌پردازند.

سوبسیدهای درمانی دولت به مردم غالبا از کارکرد و جیب پزشک پرداخت میشود ولی مردم این را نمی‌دانند.

او دیرتر از هر شغل و حرفه دیگری به ثبات شغلی و حرفه‌ای می‌رسد.

حدود ۱۲-۱۳ سال تحصیلات آکادمی پزشکی و تخصصی و دوره‌های تکمیلی و حداقل ۴-۵ سال طرح و ضریب کاری باعث می‌شود او در حوالی ۴۰ سالگی به اصطلاح آزاد شود و بتواند برای خودش محل زندگی و طبابت انتخاب کند. البته به شرطی که مراجع مربوطه پروانه های لازم را برای او صادر کنند. او دیرتر از سایرین ازدواج می‌کند و تشکیل خانواده می‌دهد. احتمال تجرد دائمی نیز در آنها بیشتر است.

بر خلاف سایر اقشار مردم انتظار دارند یک پزشک خارج از محل طبابت، در میهمانی، کوچه و خیابان و …نیز به درد دل آنها گوش دهد و آنها را درمان کند.

مردم انتظار ندارند یک پزشک خسته یا بیمار شود، اعتراض یا شکایت کند یا حتی با صدای بلند صحبت کند.

یک پزشک کمتر از سایر تحصیل کردگان خوش مشرب و اجتماعی و فان بنظر می‌رسد. چون  مطالب و دروس سنگین و پر حجم ازسالها قبل از امتحان کنکور و دوران دانشجویی به بعد فرصت و حس و حال تفریح و لذت بردن از زندگی و تعاملات اجتماعی را از او گرفته است.

لباس و پوشاک و رفتار و هزینه‌های او بیش از سایر اقشار زیر نظر و قضاوت دیگران است. او نباید نسبت به هزینه هایش اعتراضی کند و در مقابل او نباید از  بقال و میوه فروش و کسبه محل و دوست و آشنا حق ویزیت دریافت کند.

او استفاده بهینه از اوقات فراغت کوتاه و پیک‌نیک‌های کم هزینه و جمعی و ساده را بلد نیست چون به دلیل مشغله کاری و ذهنی زیاد فرصت این کارها را نداشته.

ممکن است برای خانواده‌اش رفاه مناسب و خوبی فراهم کند ولی خودش کمترین بهره را از این رفاه می‌برد، زیرا وقت و فرصت آن را ندارد.

سبک زندگی یک پزشک طوری است که او کمترین استفاده را از دوران جوانی و نوجوانی خود می‌برد. بیشتر از هر حرفه دیگری مطالعه و کار می‌کند و کمترین تفریح و سرگرمی را دارد.

در زندگی پزشکان، کار و پرداختن به بیماران، اولویت بالاتری از همه امور دیگر حتی خانواده خودش دارد. به همین دلیل معمولا  ارتباط کمی با فرزندانش دارد و به وضعیت سلامتی خود بی‌توجه است.

به دلیل مشغله زیاد و خستگی معمولا نسبت به سایر تحصیلکردگان روابط اجتماعی  کمتری دارند و به همان نسبت نیز از دید اجتماعی، حقوقی و اقتصادی محدودتری برخوردارند که یک نقطه ضعف انها به حساب می‌آید.

پزشک نیز مانند دیگران به رفاه و استراحت و مراقبت پزشکی و…. نیاز دارد.

یک فرد برای آنکه پزشک شود و پزشک بماند هزینه سنگینی از عمر و جوانی وخانواده و تفریحات و حق و حقوق خود می‌پردازد.

حداقل جا دارد مردم و جامعه بدانند پزشک نیز یک انسان است.

با تمام تعلقات مادی و معنوی، آرمانها، آرزوها و نیازها و با تمام نقاط ضعف و قوت انسانی.

درمان بیماری عروق کرونردرمان بیماری عروق کرونر

بیماری عروق کرونر قلب، علت اصلی حملات قلبی می باشد. تشخیص بیماری کرونر قلب به دلیل خطراتی که برای سلامتی شخص دارد،بسیار مهم می باشد. در این ویدیو راجع به درمان های بیماری عروق کرونر قلب صحبت کرده ایم.
.
.
آگاهی شما، سلامتی شماست💝
.

لینک اینستاگرام

فشار خون بالا در ۴۰ سالگی، مغز را در ۷۰ سالگی کوچک می‌کند!فشار خون بالا در ۴۰ سالگی، مغز را در ۷۰ سالگی کوچک می‌کند!

▫️پژوهش جدید “کالج دانشگاهی لندن” (UCL) نشان می‌دهد افرادی که در حدود ۴۰ سالگی به فشار خون بالا مبتلا می‌شوند، در ۷۰ سالگی مغز کوچکتری خواهند داشت. یافته‌های پژوهش حاکی از این هستند که مراقبت کردن از سلامتی می‌تواند از ابتلا به فراموشی در سنین بالا پیشگیری کند.
– “جاناتان اسکات” (Jonathan Schott)، پژوهشگر کالج دانشگاهی لندن و سرپرست این پژوهش گفت: من باور دارم که فراموشی در حدود ۳۰ درصد از بیماران مبتلا به این بیماری، قابل پیشگیری است.
– پژوهشگران برای پی بردن به میزان اهمیت فشار خون، گروهی از داوطلبان را در سنین ۳۰، ۴۰، ۵۰ و ۶۰ مورد بررسی قرار دادند.
– آنها در این بررسی، اسکن مغز ۵۰۲ شرکت‌کننده را ارزیابی کردند و دریافتند شرکت‌کنندگانی که در سن ۴۳ سالگی فشار خون بالاتری دارند، هنگام رسیدن به ۷۰ سالگی بیش از دیگران در معرض خطر کوچک شدن مغز قرار می‌گیرند.
– به نظر می‌رسد هیپوکامپ که ناحیه مهمی برای یادگیری است، بیشتر از نواحی دیگر مغز، تحت تاثیر فشار خون بالا قرار می‌گیرد و افرادی که بین سنین ۳۶ تا ۴۳ سال فشار خون بالاتری را تجربه می‌کنند، هیپوکامپ کوچکتری دارند.
– اسکات افزود: به نظر می‌رسد که افزایش فشار خون می‌تواند مغز را تا حدود ۴۰ سال بعد تحت تاثیر قرار دهد.
▫️اگرچه نتایج این بررسی، ارتباط نزدیکی را میان فشار خون و کوچک شدن مغز نشان می‌دهد اما پژوهشگران نمی‌توانند این موضوع را با اطمینان تایید کنند. در هر حال این نکته کاملا واضح است که فشار خون بالا، اثر بدی بر مغز دارد و می‌تواند به آسیب دیدن رگ‌های خونی آن منجر شود. بافت مغز در صورت نداشتن ذخیره کافی خون، از بین خواهد رفت.