داروی پوکی استخوان برای سلامت قلب مفید است

▫️لوزارتان مانع از باریک شدن عروق خونی می شود در نتیجه به کاهش فشار خون و بهبود جریان خون می انجامد. لوزارتان هم چنین ریسک بروز سکته را در برخی افراد مبتلا به بیماری های قلبی کاهش می دهد. در افراد دیابتی که به فشار خون بالا دچارند استفاده از لوزارتان می تواند آسیب کلیوی را کاهش دهد.
▪️مکانیسم اثر:
لوزارتان آنتاگونیست رسپتور آنژیوتانسین II می باشد و اثرات آن را روی بافت های مختلف بدن از جمله عضلات صاف جدار عروق مهار می کند.
▪️موارد مصرف، روش و دوزاژ:
▫️درمان فشار خون بالا
▫️بالغین: ابتدا ۲۵ تا ۵۰ میلی گرم لوزارتان روزانه تجویز می شود. دوز نگهدارنده آن ۲۵ تا ۱۰۰ میلی گرم یک یا دو بار در روز می باشد.
▫️کاهش خطر رویدادهای عروقی مغزی در بیماران مبتلا به فشار خون بالا و هیپرتروفی بطن چپ
بالغین:
– ابتدا ۵۰ میلی گرم لوزارتان خوراکی روزانه تجویز می شود و سپس بسته به میزان کنترل فشار خون تنظیم دوز انجام می گردد. همره با لوزارتان روزانه ۱۲.۵ میلی گرم هیدروکلروتیازید نیز تجویز می شود.
▪️نکات با اهمیت:
شایع ترین اثرات جانبی لوزارتان عبارت است از: علائم شبه آنفلوآنزا، سرفه خشک، کرامپ های عضلانی، درد در پاها و کمر، احساس خستگی، بی خوابی.
دوز روزانه لوزارتان بر اساس بیماری و وضعیت بیمار تعیین می شود.
دوز مصرفی لوزارتان در افراد مبتلا به بیماری های کبدی باید تعدیل شود.
داروهای دیورتیک، سایر داروهای کاهنده فشار خون، لیتیم، سلکوکسیب، آسپرین و سایر داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن می تواند در جذب لوزاتان تاثیر داشته باشد.

محققان در گوتنبرگ سوئد با انجام یک مطالعه مروری بر نتایج حاصل از ۵۸ مقاله شامل ۱۷۲۰۴ بزرگسال، به بررسی تأثیر رژیم‌های کم‌کالری، داروهای لاغری و جراحی لاغری در بزرگسالان دچار چاقی و اضافه‌وزن مبتلا به دیابت نوع ۲ پرداختند.
این محققان یک رابطه خطی برای اثر کاهش وزن بر هموگلوبین ای وان سی (HbA1C) در یک بازه زمانی ۳ تا ۶ ماه مشاهده نمودند، به این ترتیب که به ازای هر ۱ کیلوگرم کاهش وزن به طور میانگین HbA1C به میزان یک دهم درصد کاهش می‌یابد. علاوه بر این کاهش نیاز به دارو هم‌زمان با کاهش وزن مشاهده شد.
بنابراین کاهش وزن یکی از توصیه‌های اصلی برای کنترل مناسب‌تر قند خون در بزرگسال مبتلا به دیابت نوع دو دچار اضافه‌وزن و چاقی به حساب می‌آید.

▫️به نقل از “هلث لاین”، چندین مطالعه نشان داده اند که قهوه و دیگر نوشیدنی های کافئین‌دار می توانند جذب آهن را کاهش دهند. نتایج یک مطالعه نشان داد که نوشیدن یک فنجان قهوه به همراه همبرگر جذب آهن را تا ۳۹ درصد کاهش می دهد. نوشیدن چای، یکی دیگر از مهارکننده های جذب آهن، با وعده غذایی مشابه جذب آهن را تا ۶۴ درصد کاهش داد.
▫️مطالعه ای دیگر نشان داد که نوشیدن یک فنجان قهوه فوری با وعده غذایی حاوی نان جذب آهن را بین ۶۰ تا ۹۰ درصد کاهش داده است. هرچه قهوه یا چای غلیظ‌تر باشد، جذب آهن نیز هرچه بیشتر کاهش می یابد. با این وجود، به نظر نمی رسد کافئین تنها ماده ای باشد که در جذب آهن اختلال ایجاد می کند. در حقیقت، نتایج یک مطالعه نشان داد که کافئین به تنهایی تنها با ۶ درصد از آهن یک وعده غذایی پیوند تشکیل می دهد. با توجه به این درصد پایین، عوامل دیگری باید در جذب آهن تاثیرگذار باشند.
▫️افزون بر این، مصرف منظم قهوه ممکن است بر سطوح ذخایر آهن بدن نیز تاثیرگذار باشد. نتایج یک مطالعه با حضور شرکت کنندگانی مسن نشان داد که مصرف روزانه قهوه با یک درصد فرتین کمتر مرتبط بوده است. فرتین پروتئینی است که سطوح ذخایر آهن را نشان می دهد. با این وجود، باید به این نکته توجه داشته باشید که اثرات قهوه و کافئین بر جذب آهن به زمان مصرف نیز بستگی دارد. به عنوان مثال، نوشیدن قهوه یک ساعت پیش از یک وعده غذایی اثری بر جذب آهن ندارد.