هر ساله نزديك به 32 ميليون مورد سكته قلبي و مغزي در دنيا رخ مي دهد كه باعث مرگ بيش از 17 ميليون نفر مي شود. 60 درصد موارد مرگ در سال 2000 در جهان به علت بيماري هاي غيرواگير بوده و برآورد مي شود اين درصد تا سال 2020 ميلادي به 73 درصد برسد. سهم بيماري هاي قلبي عروقي از اين ميزان بيش از 48 درصد است. بيش از20 ميليون مورد از 64 ميليون مرگ در سال 2015 مربوط به بيماري هاي قلبي عروقي خواهد بود و در صورتي كه اقدامات مؤثر انجام نشود، انتظار مي رود موارد مرگ ناشي از بيماري هاي مزمن از 2005 تا 2015 حدود 17 درصد افزايش يابد و از 35 ميليون مرگ به 41 ميليون مرگ برسد. موارد مرگ ناشي از بيماري هاي قلبي عروقي در كشورهاي توسعه يافته در ساليان اخير، روند رو به كاهش داشته است، در حالي كه اين موارد در كشورهاي در حال توسعه همچنان سير صعودي دارد.
گذار اقتصادي، صنعتي شدن و جهاني شدن، سبب تغييراتي در شيوه زندگي شده است كه در ايجاد بيماري قلبي عروقي نقش مهمي دارند. اين تغييرات شامل مصرف دخانيات،كم تحركي و رژيم غذايي ناسالم است. از طرفي طول عمر به دليل كاهش بيماري هاي واگير در كشورهاي در حال توسعه به سرعت در حال افزايش است و مردم به مدت طولاني تري در معرض اين عوامل خطر قرار مي گيرند. هر ساله نزديك به 32 ميليون مورد سكته قلبي و مغزي در دنيا رخ مي دهد كه باعث مرگ بيش از 17 ميليون نفر مي شود.
مهم ترين عوامل خطر بيماري قلبي عروقي عبارتند از: رژيم غذايي نامناسب (مصرف غذاهاي پرچرب، پر انرژي، پرنمك و مصرف كم ميوه و سبزي)، چاقي، كم تحركي، مصرف سيگار و قليان، فشار خون بالا، اختلال چربي هاي خون، ديابت و سن بالا. اكثر عوامل اصلي زمينه ساز بيماري هاي غيرواگير مزمن شناخته شده اند و در صورت حذف اين عوامل تهديد كننده، حداقل 80 درصد بيماري هاي قلبي، سكته هاي مغزي، ديابت و بيش از 40 درصد سرطانها قابل پيشگيري خواهند بود.
در ايران نيز بار بيماري هاي غيرواگير بسيار بالاست و بخش بزرگي از منابع نظام سلامت براي درمان آن هزينه مي شود. در كشور ما بيماري هاي قلبي عروقي علت 39.3 درصد مرگ (اولين علت مرگ و مير) هستند كه از اين ميزان، 19.5 درصد مربوط به سکته قلبی، 9.3 درصد مربوط به سکته مغزی و 10 درصد باقیمانده مربوط به سایر بیماری های قلبی عروقی است. تعداد مرگ ناشي از بيماري هاي قلبي عروقي در 29 استان كشور در سال 1383 نزديك به 138000 نفر (378 نفر در روز) بوده است و پيش بيني مي شود كه طي سال هاي آينده شيوع اين بيماري ها افزايش يابد و بار عظيمي را در تمامي ابعاد اعم از اجتماعي، اقتصادي و سياسي بر جامعه تحميل كند. شيوع عوامل خطر بيماري هاي قلبي عروقي در كشور ما بالاست. اين بيماري ها به ميزان قابل توجهي قابل پيشگيري هستند و با اجراي مداخلات مؤثر براي كاهش عوامل خطر آنها مي توان مرگ زودرس ناشي از بيماري هاي قلبي عروقي، سكته مغزي و ديابت را كاهش داد.
