افزایش پلاکت به عنوان نشانگر بالقوه سرطان

۱.کالج متخصصان قفسه سینه امریکا درسال ۲۰۱۲:

برای افراد 50سال و بیشتر بدون بیماریهای قلبی عروقی علامتدار پیشنهاد میشود.

۲.انجمن قلب امریکا درسال ۲۰۰۲:

در بیماران با خطر بیماری کرونری بالا به ویژه اگر خطر 10ساله بیش از 10درصد باشه ممکن است درنظر گرفته شود.دربیمارانی که خطر خونریزی گوارشی یا سکته مغزی هموراژیک درانها بالاست استفاده نمیشود.

۳.انجمن قلب امریکا درسال ۲۰۱۱:

استفاده روتین به منظور پیشگیری از انفارکتوس میوکارد درزنان سالم زیر65 سال توصیه نمیشود.درزنان ۶۵ سال وبیشتر درصورتی که فشارخون کنترل باشد ونفع حاصل از پیشگیری از سکته مغزی ایسکمیک وانفارکتوس میوکارد مهمتر از خطر خونریزی گوارشی یا سکته مغزی هموراژیک باشه میتواند مفید باشد.

۴.انجمن قلب کانادا درسال ۲۰۱۱:

برای استفاده روتین توصیه نمیشود. ممکن است تنها درموارد خاصی که خطر بیماری قلبی عروقی بالا و خطر خونریزی پایین است به کار رود.

۵.انجمن کاردیولوژی اروپا درسال ۲۰۱۲:

در بیمارانی که شواهد واضحی از بیماری قلبی عروقی یا بیماری عروق مغزی ندارند،توصیه نمیشود.

۶.انجمن دیابت امریکا درسال ۲۰۱۳:

در مبتلایان به دیابت باخطر قلبی عروقی بالا ( خطر ده ساله بیش از ۱۰%؛ معمولا مردان بالای 50سال یا زنان بالای 60سال که یک یا چند عامل خطر قلبی عروقی دارند و در معرض خطر خونریزی نیستند) تجویز آسپیرین منطقی و معقول است.در مبتلایان به دیابت با خطر 10ساله قلبی عروقی متوسط یا بیماران مسن تری که عامل خطر ندارند ودرمعرض خطر خونریزی نیستند ممکن است در نظر گرفته شود. در مبتلایان به دیابت با خطر 10ساله قلبی عروقی پایین ( خطر ده ساله کمتر از ۵%، معمولا زیر 50سال و زنان زیر ۶۰ سالی که عامل خطر دیگری برای بیماریهای قلبی عروقی ندارند) توصیه نمی شود.

✔️ نتیجه نهایی:

بر اساس شواهد موجود،سازمان غذا دارو امریکا، اخیرا یک راهنما منتشر کرده که از آسپیرین برای پیشگیری اولیه حمایت نمیکند و بیماران را نسبت به خطر خونریزی اگاه کرده است. به علاوه،راهکارهای جدید وهیات های اجماع در استفاده از آسپیرین، برای پیشگیری اولیه اتفاق نظر ندارند واین امر چالشی برای پزشکان شده است که درنهایت کدام بیمار سود میبرد.یک پیام در اغلب راهکارهای جدید واضح وروشن است:

استفاده روتین از آسپیرین برای پیشگیری اولیه از بیماریهای قلبی توصیه نمیشود. کارازمایی های درجریان ممکن است این معما را حل کنند.

در حال حاضر بیماریهای قلبی عروقی یک مشکل عمده بهداشتی و اجتماعی بشمار می‌رود که ابعاد آن بسرعت در حال گسترش است. دگرگونی‌های سریع اقتصادی و اجتماعی دهه‌های اخیر سبب شده است که شیوع عوامل خطر این بیماریها افزایش قابل ملاحظه‌ای داشته باشد. عوامل خطر عبارتند از مجموعه عادات یا ویژگی‌هایی که رابطه مستقیم و تنگاتنگی با بروز بیماری‌ها دارند.
•    عوامل خطر بیماریهای قلبی عروقی به سه دسته ی  کلی تقسیم می شوند:
الف)    عوامل خطر غیر قابل تعدیل
ب)    عوامل خطر رفتاری
ج)    عوامل خطر فیزیولوژیک

الف)    عوامل خطر غیر قابل تعدیل :
عوامل خطر غیر قابل تعدیل عواملی هستند که غیر قابل تغییر و مداخله هستند. این عوامل همراه فرد هستند و فرد و جامعه نمی‌توانند برای تغییر در آن دخالتی بکنند. این عوامل شامل موارد ذیل هستند:
۱)    افرادی که دارای سابقه خانوادگی هستند(به ویژه وجود سابقه سکته قلبی در پدریا برادر قبل از ۵۵ سالگی و یا مادر یا خواهر قبل از ۶۵ سالگی)
۲)    افرادی که حداقل یکی از اعضای درجه یک خانواده (پدر، مادر، خواهر و برادر) آن ها بیماری فشارخون بالا دارند.
۳)    افرادی که حداقل یکی از اعضای درجه یک خانواده آن ها مبتلا به بیماری دیابت نوع ۲ است.
۴)     افرادی که حداقل یکی از اعضای درجه یک خانواده آن ها اختلالات چربی خون دارند ( LDL  بالا و HDL  پایین)
۵)    سالمندان ۶۰ سال و بالاتر
۶)    زنان بعد از سن یائسگی

ب)    عوامل خطر رفتاری:
۱)    افرادی که دخانیات(سیگار، قلیان، پیپ،…) مصرف میکنند.
۲)    افرادی که در طول زندگی خود از رژیم غذایی نامناسب استفاده می کنند.
۳)    افراد با سبک زندگی کم تحرک و فعالیت بدنی ناکافی

ج)    عوامل خطر فیزیولوژیک
۱)  افرادی که بدون سابقه ی بیماری در افراد درجه یک خانواده، مبتلا به فشار خون بالا هستند.
۲) افرادی که مبتلا به بیماری دیابت(مرض قند) هستند.
۳)  افرادی که اضافه وزن و چاقی دارند.
۴) مردان با HDL کمتر از ۴۰ و زنان با HDL کمتر از ۵۰ (بدون سابقه ی بیماری در افراد درجه یک خانواده)
۵) افرادی که بدون سابقه ی فامیلی ،LDL بالا دارند.
۶ ) افرادی که تحت فشارهای روانی(استرس) هستند.

در صورت وجود بیش از یک عامل خطر در فرد، اثرات نامطلوب آن ها تشدید می شود .بنابراین با مشاهده یک یا چند مورد از این عوامل ، مراجعه به پزشک و کنترل آن ها ضروری است تا به این ترتیب، از بروز سکته قلبی جلوگیری شود.

▫️لوزارتان مانع از باریک شدن عروق خونی می شود در نتیجه به کاهش فشار خون و بهبود جریان خون می انجامد. لوزارتان هم چنین ریسک بروز سکته را در برخی افراد مبتلا به بیماری های قلبی کاهش می دهد. در افراد دیابتی که به فشار خون بالا دچارند استفاده از لوزارتان می تواند آسیب کلیوی را کاهش دهد.
▪️مکانیسم اثر:
لوزارتان آنتاگونیست رسپتور آنژیوتانسین II می باشد و اثرات آن را روی بافت های مختلف بدن از جمله عضلات صاف جدار عروق مهار می کند.
▪️موارد مصرف، روش و دوزاژ:
▫️درمان فشار خون بالا
▫️بالغین: ابتدا ۲۵ تا ۵۰ میلی گرم لوزارتان روزانه تجویز می شود. دوز نگهدارنده آن ۲۵ تا ۱۰۰ میلی گرم یک یا دو بار در روز می باشد.
▫️کاهش خطر رویدادهای عروقی مغزی در بیماران مبتلا به فشار خون بالا و هیپرتروفی بطن چپ
بالغین:
– ابتدا ۵۰ میلی گرم لوزارتان خوراکی روزانه تجویز می شود و سپس بسته به میزان کنترل فشار خون تنظیم دوز انجام می گردد. همره با لوزارتان روزانه ۱۲.۵ میلی گرم هیدروکلروتیازید نیز تجویز می شود.
▪️نکات با اهمیت:
شایع ترین اثرات جانبی لوزارتان عبارت است از: علائم شبه آنفلوآنزا، سرفه خشک، کرامپ های عضلانی، درد در پاها و کمر، احساس خستگی، بی خوابی.
دوز روزانه لوزارتان بر اساس بیماری و وضعیت بیمار تعیین می شود.
دوز مصرفی لوزارتان در افراد مبتلا به بیماری های کبدی باید تعدیل شود.
داروهای دیورتیک، سایر داروهای کاهنده فشار خون، لیتیم، سلکوکسیب، آسپرین و سایر داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن می تواند در جذب لوزاتان تاثیر داشته باشد.