تغییر قالب سایت

ویدئوی آموزشی جدید دکتر مصطفی بیات

فوق تخصص قلب و عروق

منتشر شد.

لینک به ویدئو در آپارات

💊 درمان سه دارویی
رایجترین رژیم درمانی توصیه شده برای درمان خط اول هلیکوباکترپیلوری، درمان سه دارویی با یک PPI
(لانسوپرازول 30 میلی‌گرم 2 بار در روز، امپرازول 20 میلیگرم 2 بار در روز، پنتوپرازول 40 میلیگرم 2 بار در روز، رابپرازول 20 میلیگرم 2 بار در روز یا اس امپرازول 40 میلیگرم 1 بار در روز)
به همراه
آموکسی سیلین (1 گرم 2 بار در روز) و کلاریترومایسین (500 میلیگرم 2 بار در روز) به مدت 7 تا 14 روز می باشد.

این درمان 10 تا 14 روز پیشنهاد می شود. درمان طولانی تر (14 در مقابل 7 روز) ممکن است در درمان موثرتر باشد اما این مورد بحث برانگیز است. یک متاآنالیز پیشنهاد می دهد که تمدید درمان سه دارویی بر پایه PPI از 7 به 14 روز با 5 درصد افزایش در میزان ریشه کنی همراه است. اکثر مطالعات این متاآنالیز براساس درمان سه دارویی با آموکسی سیلین بود.

◀️ مترونیدازول (500 میلیگرم 2 بار در روز) را می‌توان با آموکسی سیلین در بیماران با آلرژی نسبت به پنی سیلین ها تعویض نمود.
رژیم های PPI-کلاریترومایسین-مترونیدازول و PPI-کلاریترومایسین-آموکسی‌سیلین نیز نتایج مشابهی دارند. افزایش دوز PPIها اثرات کمی در میزان ریشه کنی دارند.

💊 درمان چهاردارویی
درمان چهاردارویی شامل یک PPI در ترکیب با بیسموت ساب سالیسیلات (524 میلی‌گرم 4 بار در روز) و 2 آنتی بیوتیک (به عنوان مثال، مترونیدازول 250 میلیگرم 4 بار در روز و تتراسایکلین 500 میلیگرم 4 بار در روز) به مدت 10 تا 14 روز است.
درمان چهاردارویی در مناطقی که شیوع مقاومت به کلاریترومایسین یا مترونیدازول بیشتر از 15 درصد بوده یا در بیماران با استفاده اخیر یا مکرر کلاریترومایسین یا مترونیدازول، مناسب است.
اگر تتراسایکین در دسترس نباشد، داکسی سایکلین (100 میلیگرم 2 بار در روز) را می‌توان استفاده نمود.

💊 درمان متوالی
رژیم درمان متوالی 10 روزه حاوی کلاریترومایسین به همراه یک PPI (2 بار در روز) و آموکسی سیلین (1 گرم 2 بار در روز) به مدت 5 روز، و به دنبال آن یک PPI (2 بار در روز) به همراه کلاریترومایسین (500 میلی‌گرم 2 بار در روز) و تینیدازول/مترونیدازول (500 میلیگرم 2 بار در روز) به مدت 5 روز می‌باشد.
در بیماران با حساسیت نسبت به پنی سیلین یا در بیماران با مقاومت نسبت به کلاریترومایسین بالا (بیشتر از 15 درصد)، می توان از لووفلوکساسین (250 میلیگرم 2 بار در روز) استفاده نمود.

⭕️ عوارض جانبی
عوارض جانبی در 50 درصد بیماران دریافت کننده یکی از رژیم های درمان سه دارویی گزارش شده است. عوارض جانبی معمولا خفیف است؛ کمتر از 10 درصد بیماران درمان خود را به دلیل عوارض جانبی متوقف می سازند.
• رایجترین عارضه جانبی، احساس طعم فلزی به علت مترونیدازول و کلاریترومایسین می باشد.
• مترونیدازول می تواند منجر به نوروپاتی محیطی، صرع و واکنش شبه دی سولفیرام هنگام استفاده همزمان با الکل شود.
• کلاریترومایسین می تواند منجر به تغییر طعم، تهوع، استفراغ، دردهای شکمی و افزایش نادر فاصله QT شود.
• داکسی سایکلین و تتراسیایکلین می توانند منجر به واکنش های حساسیت به نور در برخی موارد شود. این داروها همچنین نباید در زنان باردار و کودکان تجویز گردند.
• آموکسی سیلین می تواند منجر به اسهال و واکنش های آلرژی با راش پوستی شود.
• لووفلوکساسین می تواند منجر به آنورکسی، تهوع، استفراغ و اختلالات گوارشی شود.

▫️پژوهش جدید “کالج دانشگاهی لندن” (UCL) نشان می‌دهد افرادی که در حدود ۴۰ سالگی به فشار خون بالا مبتلا می‌شوند، در ۷۰ سالگی مغز کوچکتری خواهند داشت. یافته‌های پژوهش حاکی از این هستند که مراقبت کردن از سلامتی می‌تواند از ابتلا به فراموشی در سنین بالا پیشگیری کند.
– “جاناتان اسکات” (Jonathan Schott)، پژوهشگر کالج دانشگاهی لندن و سرپرست این پژوهش گفت: من باور دارم که فراموشی در حدود ۳۰ درصد از بیماران مبتلا به این بیماری، قابل پیشگیری است.
– پژوهشگران برای پی بردن به میزان اهمیت فشار خون، گروهی از داوطلبان را در سنین ۳۰، ۴۰، ۵۰ و ۶۰ مورد بررسی قرار دادند.
– آنها در این بررسی، اسکن مغز ۵۰۲ شرکت‌کننده را ارزیابی کردند و دریافتند شرکت‌کنندگانی که در سن ۴۳ سالگی فشار خون بالاتری دارند، هنگام رسیدن به ۷۰ سالگی بیش از دیگران در معرض خطر کوچک شدن مغز قرار می‌گیرند.
– به نظر می‌رسد هیپوکامپ که ناحیه مهمی برای یادگیری است، بیشتر از نواحی دیگر مغز، تحت تاثیر فشار خون بالا قرار می‌گیرد و افرادی که بین سنین ۳۶ تا ۴۳ سال فشار خون بالاتری را تجربه می‌کنند، هیپوکامپ کوچکتری دارند.
– اسکات افزود: به نظر می‌رسد که افزایش فشار خون می‌تواند مغز را تا حدود ۴۰ سال بعد تحت تاثیر قرار دهد.
▫️اگرچه نتایج این بررسی، ارتباط نزدیکی را میان فشار خون و کوچک شدن مغز نشان می‌دهد اما پژوهشگران نمی‌توانند این موضوع را با اطمینان تایید کنند. در هر حال این نکته کاملا واضح است که فشار خون بالا، اثر بدی بر مغز دارد و می‌تواند به آسیب دیدن رگ‌های خونی آن منجر شود. بافت مغز در صورت نداشتن ذخیره کافی خون، از بین خواهد رفت.