ارتباط دیابت با بیماری های قلبی

▫️مت‎آمفتامین یک ماده مخدر محرک روان بسیار اعتیادآور و شبیه به آمفتامین است. مت‎آمفتامین به خاطر اثرات نشئه‎آور آن که شبیه به اثرات کوکائین است مصرف می‎شود.
▫️مت‎آمفتامین میزان طبیعی تولید دوپامین و نوراپی‌نفرین را در مغز افزایش می‌دهد.
– اثرات ناشی از مصرف مت‎آمفتامین بیش از کوکائین ادامه پیدا می‎کند، ارزان‎تر از آن است و تولید آن یا ترکیبات عموماً در دسترس آسان‌تر است.
– نام‌های خیابانی مت‎آمفتامین شامل گچ، کرانک، یخ، کریستال، مت، شیشه، و شتاب است.
▫️آمفتامین که در قرن نوزدهم کشف شد ابتدا به عنوان یک دکونژستانت بینی و تحریک کننده سیستم تنفسی مورد استفاده قرار می‌گرفت.
– در طول جنگ جهانی دوم مت‎آمفتامین – که از نظر ساختار شبیه به آمفتامین است – برای حفظ هشیاری در نیروهای نظامی و تقویت استقامت و خلق و خوی سربازان به کار می‎رفت.
– در همان زمان ویژگی بسیار اعتیادآور مت‎آمفتامین آشکار شد. در سال‌های ۱۹۷۰ میلادی این ماده مخدر به فهرست II جدول‎بندی مواد تحت کنترل اضافه شد. مت‎آمفتامین جز در شرایط تجویز از سوی پزشک برای موارد بسیار معدودی از اختلالات پزشکی ماده‎ای است که تولید و مصرف آن غیر قانونی محسوب می‌شود.
▫️تولید مت‎آمفتامین آسان بوده و ماده مخدر نیرومندی است، بنابراین کماکان به عنوان یک ماده مخدر دارای سوءمصرف جدی باقی می‎ماند. مصرف درازمدت این ماده مخدر با اثرات ویرانگر بر روی مصرف کننده و جامعه همراه است.
مت‎آمفتامین یک پودر کریستالی سفید رنگ، فاقد بو، و تلخ مزه است که به آسانی در آب یا الکل حل می‎شود.
آمفتامین برای درمان برخی اختلالات پزشکی شامل موارد زیر تجویز می‌گردد:
ا• چاقی
اا• ADHD
ااا• نارکولپسی (به صورت فاقد برچسب)
▫️مت‎آمفتامین که ماده مخدری با مواد مشابه است به طور غیر قانونی برای اثرات لذت‎بخش آن مورد استفاده قرار می‎گیرد. کاربرد نادرست آن می‎تواند خطرناک و حتی کشنده باشد.
▫️اثرات لذت‌بخش مت‎آمفتامین هنگامی بروز می‌نماید که بدن مقادیر بسیار بالایی از نوروترانسمیتر دوپامین را آزاد می‎کند. دوپامین یکی از مواد شیمیایی مغز است که در انگیزش، لذت، و عملکرد حرکتی نقش دارد.
– همانند بسیاری از مواد محرک موارد سوء مصرف مت‎آمفتامین در الگوی موسوم به “عیاشی و سقوط” بروز می‌یابد. مصرف کننده سعی می‌کند تا برای حفظ حالت نشئگی پیش از زائل شدن اثرات دوز قبلی مقدار بیشتری از ماده مخدر را مصرف کند.
– این ماده مخدر بر روی بخش‌هایی از مغز عمل می‌کند که در سیستم پاداش دخالت دارند، و این موضوع فرد را به مصرف دوزهای بیشتر آن تشویق و وسوسه می‌کند.

از روش بشقاب سلامت استفاده کنید تا وعده غذایی سالم و خوشمزه ای را برای خود بسازید. این قانون به شما کمک می کند تا وزن و قند خود را کنترل کنید و مصرف غذاهای غیر نشاسته ای خود را افزایش دهید.
بشقاب خود را به دو نیمه تقسیم کنید. یک قسمت آن را با سبزیجات غیر نشاسته ای مثل اسفناج، بروکلی و .. پر کنید. حالا نصف دیگر بشقاب خود را به دو قسمت تقسیم کنید یک قسمت آن را به غذاهای نشاسته ای مثل نان، برنج یا ماکارونی و قسمت دیگر آن را به غذاهای پروتئینی مثل تخم مرغ، گوشت قرمز، مرغ یا ماهی اختصاص دهید. شما می توانید یک لیوان شیر کم چرب و یک واحد میوه را هم در کنار بشقاب غذای خود داشته باشید.

▫️پژوهش جدید “کالج دانشگاهی لندن” (UCL) نشان می‌دهد افرادی که در حدود ۴۰ سالگی به فشار خون بالا مبتلا می‌شوند، در ۷۰ سالگی مغز کوچکتری خواهند داشت. یافته‌های پژوهش حاکی از این هستند که مراقبت کردن از سلامتی می‌تواند از ابتلا به فراموشی در سنین بالا پیشگیری کند.
– “جاناتان اسکات” (Jonathan Schott)، پژوهشگر کالج دانشگاهی لندن و سرپرست این پژوهش گفت: من باور دارم که فراموشی در حدود ۳۰ درصد از بیماران مبتلا به این بیماری، قابل پیشگیری است.
– پژوهشگران برای پی بردن به میزان اهمیت فشار خون، گروهی از داوطلبان را در سنین ۳۰، ۴۰، ۵۰ و ۶۰ مورد بررسی قرار دادند.
– آنها در این بررسی، اسکن مغز ۵۰۲ شرکت‌کننده را ارزیابی کردند و دریافتند شرکت‌کنندگانی که در سن ۴۳ سالگی فشار خون بالاتری دارند، هنگام رسیدن به ۷۰ سالگی بیش از دیگران در معرض خطر کوچک شدن مغز قرار می‌گیرند.
– به نظر می‌رسد هیپوکامپ که ناحیه مهمی برای یادگیری است، بیشتر از نواحی دیگر مغز، تحت تاثیر فشار خون بالا قرار می‌گیرد و افرادی که بین سنین ۳۶ تا ۴۳ سال فشار خون بالاتری را تجربه می‌کنند، هیپوکامپ کوچکتری دارند.
– اسکات افزود: به نظر می‌رسد که افزایش فشار خون می‌تواند مغز را تا حدود ۴۰ سال بعد تحت تاثیر قرار دهد.
▫️اگرچه نتایج این بررسی، ارتباط نزدیکی را میان فشار خون و کوچک شدن مغز نشان می‌دهد اما پژوهشگران نمی‌توانند این موضوع را با اطمینان تایید کنند. در هر حال این نکته کاملا واضح است که فشار خون بالا، اثر بدی بر مغز دارد و می‌تواند به آسیب دیدن رگ‌های خونی آن منجر شود. بافت مغز در صورت نداشتن ذخیره کافی خون، از بین خواهد رفت.