کلگزان

🔴نام تجاری انوکساپارین سدیم کلگزان است که از نوع وزن مولکولی پایین بشمار میرود برحسب وزن بیمار بصورت 1mg/kg روزانه یا دوبار در روز تزریق میشود

🔴هنگام تزریق آمپول کلگزان برخلاف هپارین از آزمایشات CBC و تست گایاک و آزمایش ادرار استفاده میشود

📝 عوارض جانبی کلگزان:

❌تحریک و قرمزی وکبودی درمحل تزریق
❌افزایش خونریزی قاعدگی
❌مدفوع خونی
❌آنمی
❌خونریزی ازبینی
❌سردرد

📝 موارد منع مصرف:

⭕️درخونریزی های شدید
⭕️درحاملگی های تهدید به سقط
⭕️حساسیت به هپارین

📝 نحوه تزریق آمپول کلگزان:

🔵پوست را به آرامی بین دوانگشت گرفته تا یک چین پوستی ایجاد شود

🔵سرنگ را بصورت ۹۰ درجه تا انتهای نیدل وارد نموده دارو را به آهستگی تزریق کنید و در حین تزریق چین را ول نکنید

🔵پس از اتمام تزریق محل تزریق را ماساژ ندهید

🔵تزریق بصورت زیرجلدی در فاصله ۵ سانتی اطراف ناف ازسمت راست یا چپ تا پهلوها انجام میشود

🔵سرنگ را بصورت طولی نگه داشته وحباب هوا را خارج نکنید

📝 موارد استفاده داروی کلگزان بصورت پروفیلاکسی:

ترومبوز ورید عمقی
آمبولی ریه
انفارکتوس میوکارد
انژین ناپایدار

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Related Post

راهکارهای جدید در مورد کاربرد آسپیرین برای پیشگیری اولیه از بیماریهای قلبیراهکارهای جدید در مورد کاربرد آسپیرین برای پیشگیری اولیه از بیماریهای قلبی

۱.کالج متخصصان قفسه سینه امریکا درسال ۲۰۱۲:

برای افراد 50سال و بیشتر بدون بیماریهای قلبی عروقی علامتدار پیشنهاد میشود.

۲.انجمن قلب امریکا درسال ۲۰۰۲:

در بیماران با خطر بیماری کرونری بالا به ویژه اگر خطر 10ساله بیش از 10درصد باشه ممکن است درنظر گرفته شود.دربیمارانی که خطر خونریزی گوارشی یا سکته مغزی هموراژیک درانها بالاست استفاده نمیشود.

۳.انجمن قلب امریکا درسال ۲۰۱۱:

استفاده روتین به منظور پیشگیری از انفارکتوس میوکارد درزنان سالم زیر65 سال توصیه نمیشود.درزنان ۶۵ سال وبیشتر درصورتی که فشارخون کنترل باشد ونفع حاصل از پیشگیری از سکته مغزی ایسکمیک وانفارکتوس میوکارد مهمتر از خطر خونریزی گوارشی یا سکته مغزی هموراژیک باشه میتواند مفید باشد.

۴.انجمن قلب کانادا درسال ۲۰۱۱:

برای استفاده روتین توصیه نمیشود. ممکن است تنها درموارد خاصی که خطر بیماری قلبی عروقی بالا و خطر خونریزی پایین است به کار رود.

۵.انجمن کاردیولوژی اروپا درسال ۲۰۱۲:

در بیمارانی که شواهد واضحی از بیماری قلبی عروقی یا بیماری عروق مغزی ندارند،توصیه نمیشود.

۶.انجمن دیابت امریکا درسال ۲۰۱۳:

در مبتلایان به دیابت باخطر قلبی عروقی بالا ( خطر ده ساله بیش از ۱۰%؛ معمولا مردان بالای 50سال یا زنان بالای 60سال که یک یا چند عامل خطر قلبی عروقی دارند و در معرض خطر خونریزی نیستند) تجویز آسپیرین منطقی و معقول است.در مبتلایان به دیابت با خطر 10ساله قلبی عروقی متوسط یا بیماران مسن تری که عامل خطر ندارند ودرمعرض خطر خونریزی نیستند ممکن است در نظر گرفته شود. در مبتلایان به دیابت با خطر 10ساله قلبی عروقی پایین ( خطر ده ساله کمتر از ۵%، معمولا زیر 50سال و زنان زیر ۶۰ سالی که عامل خطر دیگری برای بیماریهای قلبی عروقی ندارند) توصیه نمی شود.

✔️ نتیجه نهایی:

بر اساس شواهد موجود،سازمان غذا دارو امریکا، اخیرا یک راهنما منتشر کرده که از آسپیرین برای پیشگیری اولیه حمایت نمیکند و بیماران را نسبت به خطر خونریزی اگاه کرده است. به علاوه،راهکارهای جدید وهیات های اجماع در استفاده از آسپیرین، برای پیشگیری اولیه اتفاق نظر ندارند واین امر چالشی برای پزشکان شده است که درنهایت کدام بیمار سود میبرد.یک پیام در اغلب راهکارهای جدید واضح وروشن است:

استفاده روتین از آسپیرین برای پیشگیری اولیه از بیماریهای قلبی توصیه نمیشود. کارازمایی های درجریان ممکن است این معما را حل کنند.

کاهش احتمال دیابت نوع ۲ با افزایش استقامت عضلاتکاهش احتمال دیابت نوع ۲ با افزایش استقامت عضلات

▫️محققان دانشگاه ایالتی آیوا واقع در آمریکا دریافتند افزایش استقامت عضلات می‌تواند موجب کاهش احتمال ابتلا به دیابت نوع ۲ شود.
▫️در این تحقیقات که با استفاده از اطلاعات مربوط به ۴۵۰۰ داوطلب انجام گرفت، مشخص شد افزایش حجم متوسط عضلات صرفنظر از وضعیت سلامت قلب و عروق، موجب ۳۲ درصد کاهش احتمال ابتلا به دیابت نوع ۲ می‌شود.
▫️بر اساس این تحقیقات انجام حداقل تمرینات مقاومتی مانند کار با وزنه می‌تواند موجب افزایش حجم عضلات و ممانعت از ابتلا به دیابت نوع ۲ شود اما به دلیل این که هنوز معیار استانداردی برای اندازه‌گیری استقامت عضلات وجود ندارد، نمی‌توان میزان بهینه‌ای از تمرینات را توصیه کرد؛ اما آنچه مسلم است ارتباط افزایش استقامت عضلات با کاهش خطر بروز دیابت است.
▫️در این مطالعه آمده است برای انجام تمرینات استقامتی نیازی به روش‌های پرهزینه و سخت نیست و می‌توان تمرین‌هایی مانند پلانک، لانژ و اسکاوت را در منزل نیز انجام داد و انجام این تمرینات دو تا سه ساعت در هفته کفایت می‌کند.
گزارش کامل این تحقیقات در نشریه
Mayo Clinic Proceedings
منتشر شده است.

@SciJournals