-پزشک خوب پزشکی است که مطبش غلغله باشد ولی لازم به وقت گرفتن نباشد و آدم اصلا معطل نشود و هر وقت دلش خواست زود معاینه بشود.
-پزشک خوب پزشکی است که مریض قبل از ما را دو دقیقه ای راه بیاندازد و طولش ندهد ولی به ما که رسید یک ساعت وقت بگذارد و تمام مشکلات خودمان و همراهمان و فامیلمان را حل کند.
– پزشک خوب پزشکی است که پوز داشته باشد ولی فقط پانصد تومان بگیرد و البته سر و ظاهرش شیک باشد و دندان های مرتب و مطب درست و درمان بالاشهری داشته باشد.
– پزشک خوب پزشکی است که منشی اش را بخاطر ما دعوا کند و ما هم بتوانیم هر چقدر دلمان خواست منشی را فحش بدهیم.
-پزشک خوب پزشکی است که فوق تخصص تمام رشته ها از امریکا باشد و با یک مراجعه تمام بیماریها را بدون قرص و دوا و آزمایش حل کند و توی دفترچه ی همسایه ب کمپلکس بنویسد و به داروخانه بگوید که حتما بیمه حساب بشود.
-پزشک خوب پزشکی است که توی بیمارستان دولتی بدون هیچ امکاناتی آدم را درمان کند وگرنه اگر امکانات و وسایل باشد که همه افلاطون می شوند.
-پزشک خوب پزشکی است که آدم هر طور دلش خواست زندگی کند و هر چیز که دلش خواست بخورد ولی با یک نسخه آدم را بهتر از روز اولش بکند.
-پزشک خوب باید در تمام ساعات شبانه روز دم دست باشد و با یک تلفن کار آدم را راه بیاندازد.
-پزشک خوب مواظب بابابزرگ پیر آدم است و عید که می خواهیم به مسافرت برویم شب تا صبح توی بیمارستان مثل پروانه دور سرش می چرخد.
-پزشک خوب هووی آدم را ناکار می کند و مهر آدم را به دل شوهرش می اندازد.
– پزشک خوب کاری می کند که ابعاد آدم مناسب شود و قوت آدم مثل بیست سالگی بشود
-پزشک خوب باید لوطی باشد و اگر به بچه تریاک یا به مادربزرگ عنبرنسارا خوراندیم و مسمومشان کردیم باید گردن بگیرد و بگوید خطا از من بود.
-پزشک خوب جنبه ی شوخی دارد و به حرف های ما گوش می کند و می خندد و آخرسر بدون هیچ چشمداشتی هر چقدر خواستیم استعلاجی می نویسد.
-افسوس که در این دوره و زمانه پزشک خوب گیر نمی آید و همه تقلبی شده اند… یادش بخیر قدیم… یادش بخیر…