توصیه هایی برای کاهش استرس

۱. مصرف فیبر بیشتر: تغییر رژیم غذایی، راهی موثر در کاهش کلسترول است. یکی از این تغییرات، گنجاندن منابع فیبر در رژیم غذایی می باشد. از جمله منابع فیبر می توان به غلات سبوس دار، میوه ها، سبزیجات و حبوبات اشاره نمود.

۲. انتخاب روغن های سالم: استفاده از روغن های جامد باعث افزایش کلسترول LDL می شود. چربی های ترانس نه تنها باعث افزایش کلسترول بد یا LDL می شود بلکه باعث کاهش کلسترول خوب یا HDL نیز می شود. غذاهایی مانند غذاهای سرخ شده، سس مایونز، شیرینی جات، کره، روغن های حیوانی و یا هیدروژنه، از جمله منابع این دو نوع چربی ناسالم می باشد که باید میزان مصرف آنها به حداقل کاهش یابد. از سوی دیگر، مصرف روغن های غیر اشباع در کنار یک رژیم غذایی سالم  می تواند باعث کاهش کلسترول LDL گردد. از جمله منابع این گروه از چربی ها می توان به آووکادو و روغن زیتون.

۳. انتخاب درست از گروه پروتئین ها: گوشت قرمز و شیر پر چرب جزء منابع پروتئین به حساب می آیند ولی آنها حاوی کلسترول بالایی هستند. بنابراین بهتر است به جای استفاده از آنها از سویا یا ماهی استفاده کنیم. برخی از انواع ماهی ها مانند سالمون که سرشار از اسیدهای چرپ امگا-۳ است که می تواند تاثیر مثبتی بر کلسترول داشته باشد. انجمن دیابت آمریکا توصیه می کند در هفته دو بار از ماهی استفاده شود.

به مناسبت اول شهریور زادروز بوعلی سینا و روز پزشک

✍️به قلم: دکتر محمود برفه‌ای (رادیولوژیست)

پزشک، یک انسان است مثل سایر انسانها؛ و با تمام تعلقات مادی و معنوی، آرمانها، آرزوها و نیازها و با تمام نقاط ضعف و قوت انسانی.
بیشترین تماس و ارتباط او با افراد بیمار و ناتوان و مددجوی جامعه می‌باشد. او باید دردها و الام مردم را بشنود و ببیند و آنها را درمان کند، امید دهد و به چرخه عادی زندگی برگرداند. او باید آنقدر توانمند و با روحیه و امیدوار باشد که بتواند این وظیفه را به حد مطلوب و کافی انجام دهد.او بیش از هر فرد دیگری محرم اسرار مردم است.

معمولا یک پزشک شب هنگام دیرتر از سایرین میخوابد و صبح زودتر بیدار میشود، مطلبی را مطالعه میکند و در سر کار حاضر میشود و دیرتر از سایرین به خانه باز می‌گردد. در بسیاری اوقات شب و تعطیلات نیز آنکال و کشیک بیمارستان، درمانگاه، بخش اورژانس و یا اتاق عمل است

او همه را معاینه و بررسی می‌کند ولی خودش را فراموش می‌کند.

بر خلاف سایر اقشار و اصناف، تعرفه و حق ویزیت او را دولت تعیین می‌کند. حق اعتراض ندارد که هیچ، نیمی از مطالبات او را بیمه‌ها با یکسال تاخیر (زمانی که ارزش آن به نصف تقلیل یافته) و با کسورات فراوان به وی می‌پردازند.

سوبسیدهای درمانی دولت به مردم غالبا از کارکرد و جیب پزشک پرداخت میشود ولی مردم این را نمی‌دانند.

او دیرتر از هر شغل و حرفه دیگری به ثبات شغلی و حرفه‌ای می‌رسد.

حدود ۱۲-۱۳ سال تحصیلات آکادمی پزشکی و تخصصی و دوره‌های تکمیلی و حداقل ۴-۵ سال طرح و ضریب کاری باعث می‌شود او در حوالی ۴۰ سالگی به اصطلاح آزاد شود و بتواند برای خودش محل زندگی و طبابت انتخاب کند. البته به شرطی که مراجع مربوطه پروانه های لازم را برای او صادر کنند. او دیرتر از سایرین ازدواج می‌کند و تشکیل خانواده می‌دهد. احتمال تجرد دائمی نیز در آنها بیشتر است.

بر خلاف سایر اقشار مردم انتظار دارند یک پزشک خارج از محل طبابت، در میهمانی، کوچه و خیابان و …نیز به درد دل آنها گوش دهد و آنها را درمان کند.

مردم انتظار ندارند یک پزشک خسته یا بیمار شود، اعتراض یا شکایت کند یا حتی با صدای بلند صحبت کند.

یک پزشک کمتر از سایر تحصیل کردگان خوش مشرب و اجتماعی و فان بنظر می‌رسد. چون  مطالب و دروس سنگین و پر حجم ازسالها قبل از امتحان کنکور و دوران دانشجویی به بعد فرصت و حس و حال تفریح و لذت بردن از زندگی و تعاملات اجتماعی را از او گرفته است.

لباس و پوشاک و رفتار و هزینه‌های او بیش از سایر اقشار زیر نظر و قضاوت دیگران است. او نباید نسبت به هزینه هایش اعتراضی کند و در مقابل او نباید از  بقال و میوه فروش و کسبه محل و دوست و آشنا حق ویزیت دریافت کند.

او استفاده بهینه از اوقات فراغت کوتاه و پیک‌نیک‌های کم هزینه و جمعی و ساده را بلد نیست چون به دلیل مشغله کاری و ذهنی زیاد فرصت این کارها را نداشته.

ممکن است برای خانواده‌اش رفاه مناسب و خوبی فراهم کند ولی خودش کمترین بهره را از این رفاه می‌برد، زیرا وقت و فرصت آن را ندارد.

سبک زندگی یک پزشک طوری است که او کمترین استفاده را از دوران جوانی و نوجوانی خود می‌برد. بیشتر از هر حرفه دیگری مطالعه و کار می‌کند و کمترین تفریح و سرگرمی را دارد.

در زندگی پزشکان، کار و پرداختن به بیماران، اولویت بالاتری از همه امور دیگر حتی خانواده خودش دارد. به همین دلیل معمولا  ارتباط کمی با فرزندانش دارد و به وضعیت سلامتی خود بی‌توجه است.

به دلیل مشغله زیاد و خستگی معمولا نسبت به سایر تحصیلکردگان روابط اجتماعی  کمتری دارند و به همان نسبت نیز از دید اجتماعی، حقوقی و اقتصادی محدودتری برخوردارند که یک نقطه ضعف انها به حساب می‌آید.

پزشک نیز مانند دیگران به رفاه و استراحت و مراقبت پزشکی و…. نیاز دارد.

یک فرد برای آنکه پزشک شود و پزشک بماند هزینه سنگینی از عمر و جوانی وخانواده و تفریحات و حق و حقوق خود می‌پردازد.

حداقل جا دارد مردم و جامعه بدانند پزشک نیز یک انسان است.

با تمام تعلقات مادی و معنوی، آرمانها، آرزوها و نیازها و با تمام نقاط ضعف و قوت انسانی.

▫️کسی که بخواهد از ابتلا به بیماری دیابت نوع ۲ پیشگیری کند نباید بدون خوردن صبحانه سر کار برود. در ضمن “آشامیدن قهوه با صبحانه سالم است”. این‌ها نتایج دو پژوهش درباره دیابت (مرض قند) هستند که به تازگی منتشر شده‌اند.
▫️افرادی که صبحانه نمی‌خورند اغلب در طول روز تغذیه ناسالمی دارند. وقتی گرسنه می‌شوند شیرینی یا غذایی پرکالری می‌خورند. احتمال هم دارد که تمایل بیشتری به مصرف دخانیات داشته باشند.
▫️این‌ها نتایج پژوهشی است که یک تیم تحقیقاتی از مرکز دیابت آلمان در تاریخ نهم نوامبر در مجله تخصصی
“The Journal of Nutrition”
منتشر کرده است.
▫️پژوهشی که “انستیتوی اطلاعات علمی درباره قهوه” انجام داده، می‌گوید که بهترین نوشیدنی برای صبحانه قهوه است. پاسخ این انستیتو چندان غافلگیرکننده نیست، چون به هر حال شش شرکت اروپایی فعال در صنعت قهوه از این انستیتو حمایت مالی می‌کنند. اما گفته می‌شود که این انستیتو به طور مستقل و علمی با دانشگاه‌ها همکاری می‌کند.
▫️در گزارشی که در آغاز ماه اکتبر در نشست انجمن تحقیقات دیابت اروپا عرضه شده، آمده است که قهوه تا ۲۵ درصد خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را کاهش می‌دهد.
– ماتیاس مارل‌استروم، استاد پزشکی و داروسازی در انستیتوی کارولینسکا در استکهلم، برای تهیه این گزارش ۳۰ پژوهش را بررسی کرده که اطلاعات مربوط به یک میلیون و ۱۸۵ هزار و ۲۱۰ نفر را در بر می‌گیرند.

https://p.dw.com/p/38Laf