قلب و زندگی؛ مصطفی بیات عمومي بیماریهای مادرزادی قلب

بیماریهای مادرزادی قلب

تشکیل قلب و اغلب دستگاههای بدن انسان بین هفته دوم تا دهم بارداری اتفاق می افتد.
بیماریهای مادرزادی قلب از دوران جنینی وجود دارند ولی در اغلب موارد در جنین مشکلی را ایجاد نمی کنند ولی بعد از تولد ممکن است در دوره نوزادی ، شیرخواری ، کودکی ، جوانی و یا بزرگسالی علایم بالینی و یا مشکلات خود را نشان دهند .
▪️بطور کلی بیماریهای مادرزادی قلبی به چند گروه تقسیم می شود :
▫️بیماریهای که در انها بدلیل ارتباط بین بطنی (VSD)، ارتباط بین دهلیزی (ASD) ارتباط بین آئورت و شریان ریوی (PDA) جریان خون ریوی افزایش می یابد.
▫️بیماریهای که در انها کبودی علامت عمده می باشد .در این گروه از بیماریها جریان خون ریوی کاهش یافته می باشد.بیماری ممکن است بصورت تنگی شدید دریچه ریوی و سوراخ بین بطنی (TOF) ، عدم تشکیل دریچه ریوی (PA) ,غیره باشد .کبودی در این گروه از بیماریها ممکن است از بدو تولد یا ماهها بعد دیده شود .
▫️گروه سوم از بیماریهای مادرزادی قلبی بیماریهای هستنند که در انها یکی از دریچه های قلبی آ ئورت (AS) یا دریچه ریوی (PS) یا رگ آ ئورت تنگی داشته باشد (COA). در این گروه از بیماریها اغلب کبودی وجود ندارد.

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Related Post

بتابلاکر های مورد استفاده در نارسایی قلبیبتابلاکر های مورد استفاده در نارسایی قلبی

بتابلاکر های مورد استفاده در نارسایی قلبی (‏HF*): کارودیلول، بیسوپرولول، و متوپرولول سوکسینات. (در منابع اروپا نبیولول**نیز توصیه می شود)

🔻مطابق گایدلاین های درمان HF هر یک از این سه می توانند به عنوان داروی انتخابی استفاده گردند.

🔻بین متوپرولول سوکسینات و بیسوپرولول براساس مطالعات موجود نمی توان قضاوتی کرد و احتمالا با هم قابل جابجایی هستند، لذا در تجویز، توجه به قیمت به عنوان عامل تعیین کننده اهمیت میابد.

🔻 با توجه به اثر اختصاصی تر بیسوپرولول بر روی گیرنده های بتای قلبی، چنانچه بیماری همزمان دچار آسم یا COPD باشد و کارودیلول را به عنوان انتخاب اول در HF  و نیز متوپرولول سوکسینات را به عنوان قدم بعدی، تحمل نکرده باشد، می توان بیسوپرولول را امتحان نمود.

🔻در یکی از مطالعات، با دوز بالای کارودیلول، کاهش بیشتری در مرگ و میر نسبت به دوز بالای متوپرولول و بیسوپرولول مشاهده شده است. همچنین دوز متوسط کارودیلول کاهش مرگ و میر بیشتری نسبت به دوز بالای متوپرولول درپی داشته است.

🔻باید در نظر داشت برتری میان بتابلاکرها در HF بیش از آن که در مطالعات به اثبات رسیده باشد، یک برتری تئوریک است. درمورد کارودیلول برتری احتمالی به دلیل اثر بلوک گیرنده آلفا و نیز اثر آنتی اکسیدانی، خواهد بود.
*Heart Failure
**nebivolol

✏️AHA HF 2017
✏️ESC HF 2016
✏️Int J Cardiol. 2015;190:4-6.
✏️CHF. 2003;9(5)
✏️Eur J Heart Fail. 2011;13(6):670-680.
✏️Eur J Heart Fail. 2014;16(6):678-84.
✏️Open Heart. 2015; 2(1): e000230.
✏️Applied Therapeutics. 11th ed. 2017.

✍🏻 دکتر زهرا قلیچ خان
استادیار فارماکوتراپی (داروسازی بالینی)
دانشگاه علوم پزشکی ارومیه

تغییر آدرس مطبتغییر آدرس مطب

قابل توجه بازدید کنندگان محترم

محل مطب دکتر مصطفی بیات (فوق تخصص قلب و عروق) تغییر یافته است. آدرس جدید:

تهران خیابان پاسداران بوستان هفتم نبش داروخانه شبانه روزی پلاک ۱۶۷ طبقه ۴ واحد ۴۰۳

تلفن: ۲۲۹۲۷۲۹۳ و ۲۲۶۴۳۰۹۱ (با کد ۰۲۱)

شایان ذکر است، همواره آدرس و تلفن مطب در صفحه تماس  در دسترس بازدید کنندگان عزیز قرار دارد.

تجویز کلشی سین بعد از جراحی قلبتجویز کلشی سین بعد از جراحی قلب

🔻کلشی سین در کاهش بروز سندرم متعاقب آسیب قلبی* بسیار موثر است. همچنین کلشی سین احتمالا باعث کاهش فیبریلاسیون دهلیزی بعد از عمل قلب باز می شود. البته عوارض آن مشکل ساز است.

🔻برای اغلب افرادی که تحت عمل جراحی قلب قرار می گیرند، یک دوره ۳ ماهه کلشی سین از  ۳-۱ روز بعد عمل توصیه می شود.

🔻دوز آن نیم  میلی گرم (شش دهم میلی گرم در بعضی کشورها) دوبار در روز برای افراد بیش از ۷۰ کیلوگرم و یک بار در روز برای افراد کمتر از ۷۰ کیلوگرم می باشد. تجویز دوز بارگیری ضرورتی ندارد.

🔻تجویز این دارو بهمراه آسپرین، یا ایبوبروفن یا ایندومتاسین در پیشگیری و درمان پریکاردیت حاد منجر به کاهش علایم، کاهش میزان عود پریکاردیت و عوارض کمتر، می گردد.

🔻در #پریکاردیت راجعه بهتر است دو بار در روز تجویز شود، که به این شکل عوارض گوارشی کمتر و پذیرش بیمار بهتر خواهد بود.

*در نتیجه آسیب پریکاردیوم درحین عمل جراحی قلب، ممکن است پریکاردیت با یا بدون افیوژن ایجاد شود.

✏️UpToDate, 2017
✏️2015 ESC Guidelines for the diagnosis and management of pericardial diseases.
✏️Curr Opin Cardiol. 2012 May;27(3):308-17.

✍️دکتر فانک فهیمی